บทที่ 122 เหมือนลม

ญาณิดาทำหูทวนลมใส่คำพูดเหล่านั้น เธอตวัดตัวขึ้นไปนั่งบนหลังม้าอย่างคล่องแคล่วว่องไว เล่นเอาปริญญ์ที่เตรียมจะเข้าไปช่วยพยุงถึงกับชะงักค้าง เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าญาณิดาจะมีทักษะการขี่ม้าที่ชำนาญขนาดนี้ เพียงแค่มือข้างหนึ่งแตะแผงคอเจ้า 'ควีน' เท้าเหยียบโกลน แล้วดีดตัวเบาๆ ก็ขึ้นไปนั่งสง่าผ่าเผยอยู่บนหลั...